Month: June 2014

ความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังจีน

ความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังจีน หนังแต่ละเรื่อง กว่าจะสร้างมานั้น ต้องใช้ทุน นักแสดง บทบาท ข้อมูล ภาพ เสียง ฯลฯ จากบทความ ความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังไทย เราจะเห็นว่าหนังไทยหลาย ๆ เรื่องนั้นมีสิ่งที่เป็นจริงต่าง ๆ แต่ในบทความนี้เรามาดูความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังจีนกันบ้าง 1. จอมยุทธในหนังจีนนั้น ส่วนมากไม่ต้องทำงานก็มีเงินใช้ จะเห็นจากหนังจีนกำลังภายในหลาย ๆ เรื่องไม่ต้องทำงานก็มีเงินใช้ ไปโน่นมานี่ได้ตามสบาย ไม่ต้องหาเงิน ไม่ต้องทำงาน ซึ่งก็ไม่รู้ว่าพวกมันเอาเงินมาจากไหน 2. ไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บตรงไหน เลือดจะออกปากเสมอ จะเห็นว่าในหนัง จะมีการต่อสู้กันเกิดขึ้น และสิ่งที่ทำให้เรารู้ว่าได้รับบาดเจ็บก็คือ มีเลือดออกปาก ซึ่งไม่ว่าจะได้รับบาดเจ็บตรงไหน เลือดจะออกปากเสมอ 3. คนที่บ้า ๆ บอ ๆ โทรม ๆ มักจะมีวรยุทธสูงส่งเสมอ จากหลาย ๆ เรื่องคนที่บ้า ๆ บอ ๆ โทรม ๆ ปัญญาอ่อน มักจะมีวรยุทธสูงส่งเสมอ และพระเอกมักจะได้เรียนรู้วิชาจากคน

คำถามซ้ำ ๆ ในเฟคบุค

คำถามซ้ำ ๆ ในเฟคบุค เฟคบุคนั้นถือว่าเป็น social media ที่ดังมากอยู่ในตอนนี้ มีคนเล่นกันถือได้ว่าเป็นอันดับต้น ๆ ของโลกในตอนนี้เลย ดังนั้นการที่จะไปโพสเรื่องราวชีวิตประจำวันจะส่วนตัวหรือไม่ส่วนตัวก็เป็นเรื่องธรรมดาทั่วไป ซึ่งเรามักได้เห็นกันบ่อย ๆ ทุกวันนี้ เคยไหมโพสเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งในเฟคบุค บอกวันเวลาชัดเจน และบอกด้วยว่าทำอะไรที่ไหนยังไง พอโพสได้ซักพัก ตึ้ง ๆ มีคนเม้นมา ลองเข้าไปดู ข้อความที่เม้นเป็นคำถามถามว่า ไปทำอะไรที่นั่น พอตอบเสร็จ ตึ้ง ๆ มีอีกคนเม้นมา ไปเมื่อไหร่ พอตอบเสร็จ ตึ้ง ๆ มีอีกคนเม้นมา ไปทำอะไรเมื่อไหร่ ตอบไปอีก เป็นแบบนี้อยู่หลาย ๆ ครั้ง เป็นเรื่องที่ผมอยากรู้อยากถามจริง ๆ เลย ไม่อ่านอะไรกันบ้างเหรอ เค้าก็โพสก็ถามกันข้างบน อาจจะยังไม่ค่อยเห็นภาพกันชัดเท่าไหร่ ลองนึกเพจที่คุณชอบเล่นซักเพจหนึ่ง แล้วลองดูว่า ถ้าแอดมินโพสข้อความหรือเหตุการณ์ที่เคยโพสไปแล้ว จะมีคนมาถามคำถามเดิม ๆ อีกหรือเปล่า แค่นั้นยังอาจจะไม่ชัดเจน เอาแบบนี้เลย ในโพสเดียวกันมีคนถามคำถามเดียวกันซ้ำ ๆ หรือเปล่า

รูปในโปรไฟล์ กับตัวจริง

รูปในโปรไฟล์ กับตัวจริง สมัยนี้ต้องยอมรับเลยว่า social media เป็นสิ่งจำเป็น และเป็นนิสัยติดตัวที่ต้องเล่นตลอดเวลา สำหรับคนบางคน และในอนาคนก็มีแนวโน้มว่าจะมีคนที่เล่น และติด social media มากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็น facebook, line, we chat, hi5, bee talk หรืออื่น ๆ ที่เกิดขึ้นมาใหม่ และก็มีหลาย ๆ สื่อที่ตายไป ใน social media เราใช้รูปตัวการ์ตูนหรือรูปตัวเราเองแทนตัวเรา ส่วนมากจะใช้รูปตัวเองเพราะจะได้จำง่าย เพื่อน ๆ จะได้จำได้ว่าเป็นเราเวลาไปเม้น ไปตอบ ไปโพส หรือทำอะไรก็แล้วแต่ และจะสะดวกเวลาต้องการหาเพื่อนที่เคยรู้จักจาก social media ในการหาเพื่อนที่เคยรู้จักจาก social media นั้น ก็จะหาจากเพื่อนคนหนึ่งไปสู่เพื่อนอีกคนหนึ่ง หรือจะค้นหาตามชื่อก็แล้วแต่ แต่ก็มีกลุ่มคนอยู่เป็นจำนวนมากที่ต้องการหาเพื่อนที่ไม่เคยรู้จักจาก social media เพื่อที่จะทำความรู้จักหรือเข้าไปดูคนโปรไฟล์ของคนอื่น ๆ สิ่งแรกที่ดึงดูดความสนใจที่จะเข้าไปดูโปรไฟล์หรือทำความรู้จักนั้นก็คือรูปโปรไฟล์ ซึ่งแสดงถึงสัญลักษณ์ประจำตัวของคน ๆ

คนที่บอก ทำไม่ได้ ไม่ได้อ่านมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตอนสอบมันได้คะแนนเยอะจังวะ

คนที่บอก ทำไม่ได้ ไม่ได้อ่านมา ไม่รู้เรื่อง ทำไมตอนสอบมันได้คะแนนเยอะจังวะ ตอนเป็นนักเรียน นักศึกษา สิ่งที่เราทุกคนต้องได้เจอก็คือ การสอบ การสอบเป็นอะไรที่ตื่นเต้น และน่ากลัวมากสำหรับผม กลัวไปหมด กลัวจะทำไม่ได้ กลัวสอบตก กลัวได้คะแนนน้อย ฯลฯ ดังนั้น ก่อนเข้าห้องสอบนี่ ต้องเตรียมพร้อม อ่านหนังสือ ทบทวนความรู้ และสิ่งที่หลาย ๆ คนมักจะทำกันก็คือ การติวกับเพื่อน การติวกับเพื่อนนั้น มักจะหาเพื่อนเก่ง ๆ มาติวให้ มากันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ เพราะถ้ามากันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ จะไม่ได้ติวกัน เพราะมัวแต่เล่น การติวกันนั้นก็เป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน ใครได้ หรือรู้เรื่องเรื่องไหน ก็ให้คนนั้นติว หรือมีตัวแทนที่เก่ง ๆ ติวให้ พอถึงเวลาก่อนเข้าห้องสอบผมมักถามเพื่อน ๆ หลาย ๆ คน ว่าเป็นไงบ้างรู้เรื่องไหม และมักจะมีหลาย ๆ คนบอกว่า ไม่รู้เรื่องเลยวะ ไม่ได้อ่านมาเลยวะ พอสอบเสร็จ คำถามเดิมก็มักจะปรากฎหลังสอบเสร็จอีกครั้ง

ความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังไทย

ความเป็นจริงเกี่ยวกับหนังไทย หนังแต่ละเรื่อง กว่าจะสร้างมานั้น ต้องใช้ทุน นักแสดง บทบาท ข้อมูล ภาพ เสียง ฯลฯ ขึ้นชื่อว่าหนัง หรือภาพยนต์นั้น จะต้องทำให้สอดคล้องหรือสมเหตุสมผล และมีความเป็นไปได้ที่ผู้ชมจะคาดเดาเหตุการณ์ล่วงหน้า ไม่ว่าจะเป็นการคาดเดาที่ถูกหรือผิด ในที่นี้เรามาวิเคราะห์หนังไทยที่ไม่ค่อยจะสมเหตุสมผลกันครับ ซึ่งผมมองดูแล้วหนังไทยจะออกแนวประมาณนี้หมดเลย 1. พระเอกโง่ หนังไทยส่วนมากพระเอกจะโง่ ๆ เซ่อ ๆ เชื่อคนง่าย ๆ แต่ก็เป็นสิ่งที่รับได้ 2. เชื่อคนง่าย พระเอกมักจะเชื่อในสิ่งที่ตัวร้ายบอกมาเสมอ ไม่ว่าเรื่องนั้นจะเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก ยิ่งเรื่องโกหก หรือเข้าใจผิดนี่เห็นกันบ่อยมากในหนังไทย แล้วพอเข้าใจผิดเสร็จ พระเอกกับนางเอกโกรธกัน แล้วก็ง้อกันนิดหนึ่งดีกัน แล้วเรื่องที่เคยเข้าใจเหมือนกับ แมร่ง!! ลืมไปแล้วเหรอวะ อะไรแบบนี้ 3. พระเอกจำนางเอกไม่ได้ จะเห็นบ่อยมากในหนังปลอมตัว พอนางเอกใส่หนวดแล้วเปลี่ยนคำพูดเป็นฮะ พระเอกจำนางเอกไม่ได้เลย ไม่รู้เป็นเพราะไร รู้สึกมันเวอร์ ๆ ไป แค่ใส่หนวดแล้วเปลี่ยนคำพูดเป็นฮะ แค่เนี่ย จำนางเอกไม่ได้เลย 4. ยิงปืนไม่ถูก จะเห็นบ่อย ๆ

เวลายืมปากกาไป ทำไมชอบดีดฝาปากกา หรือหักเล่นกันจัง

เวลายืมปากกาไป ทำไมชอบดีดฝาปากกา หรือหักเล่นกันจัง เคยไหม ตอนเด็ก ๆ ซื้อปากกามาด้ามหนึ่ง เวลาเราซื้อปากกาใหม่ก็แสนจะหวง เก็บไว้อย่างดี ใช้อย่างทะนุถนอม แต่ว่า… พอเราหยิบปากกาด้ามใหม่ขึ้นมาใช้ เพื่อนข้าง ๆ จะมอง และมักจะพูดประโยคฮิตติดปากว่า ขอยืมปากกาหน่อยดิ ยืมปากกาไปไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากคืนปากกามานี่สิ ฝาปากกาที่สภาพดี ๆ ตรงส่วนปลายดันหักไปซะนิ และปลายของฝาปากกาที่หักก็ไม่ได้หักเพราะอุบัติเหตุ หรือเหตุสุดวิสัยใด ๆ แต่มันเป็นการตั้งใจทำหักชัด ๆ ที่ปลายของฝาปากกาหักเพราะเพื่อน ๆ มันเอาไปดีดกันนี่เอง ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบดีดกันนัก สนุกหรือยังไงไม่แน่ใจ แต่เหมือนกับว่า พอดีดเสร็จแล้วเหมือนกับเป็นการเก็บสถิติว่า นี่วันนี้กูได้ดีดฝาปากกาไปอีกแล้วหนึ่งด้ามแล้ว เย้!! ดีใจ อะไรประมาณนี้ ยิ่งมีเพื่อนหลาย ๆ คนเห็นยิ่งแย่งกันดี ดังนั้นผมเลยหาวิธีแก้แบบต่าง ๆ มาให้ดูกันครับ – ให้เราดีดให้หักก่อน ซึ่งวิธีนี้เป็นวิธีที่ได้ผล 100% เพราะถ้าเราดีดหักก่อนแล้ว เพื่อนก็จะมาดีดของเราไม่ได้ – ถ้าไม่อยากดีดหักให้เราค่อย ๆ โค้งส่วนปลายที่เป็นส่วนที่ดีด โค้งหลาย

การกินปลากระป๋องที่ไม่มีที่สำหรับเปิด

การกินปลากระป๋องที่ไม่มีที่สำหรับเปิด เคยไหม เวลาอยากกินปลากระป๋องที่รูปแบบของกระป๋องไม่มีที่เปิด ตอนเข้าค่ายลูกเสือ การทำอาหารนั้นเป็นส่วนประกอบอย่างหนึ่งของการเข้าค่าย ซึ่งอาจารย์อาจจะให้นำวัตถุดิบมาจากที่บ้านเพื่อมาทำอาหารในการเข้าค่าย หรือบางครั้งก็มีแจกวัตถุดิบบางอย่าง ผมซึ่งเป็นผู้ชาย ทำอาหารไม่เป็น และเพื่อนที่เหลือในกลุ่มก็ทำไม่ค่อยเป็นเหมือนกัน ดังนั้นจึงตกลงกันว่าเวลาเข้าค่าย อาหารที่ต้องนำไปคงไม่พ้นที่จะเป็นมาม่า และปลากระป๋อง แต่บางครั้งปลากระป๋องที่เพื่อนนำมานั้น ดันเป็นปลากระป๋องที่ไม่มีที่เปิดซะนิ ดังนั้นคนในกลุ่มจึงต้องช่วยกันเปิด โดยใช้วิธีต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น – ใช้ช้อนงัด เห็นที่บ้านเค้าทำกัน การใช้ช้อนงัดนั้น ต้องงัดให้ถูกที่ ซึ่งบางกระป๋องจะมีที่สำหรับงัด แต่บางกระป๋องนี่สิ กลมเกลี้ยงไม่มีที่สำหรับงัดเลย ต่อให้ใช้ช้อนงัดยังไงก็งัดไม่ออก งัดซะหมุนรอบกระป๋องยังไม่ออกเลย – ใช้หินทุบ วิธีนี้เป็นวิธีที่บ้าบิ่นมากตอนนั้น และตอนนั้น ตอนนั้นคิดว่าว่าใช้ช้อนเปิดไม่ได้ใช้หินทุบละกัน ถึงมันจะหกไปบ้างแต่ก็ได้กินอยู่ดี ถือคติที่ว่ากำขี้ดีกว่าตำตด ดังนั้นวิธีนี้เป็นการใช้หินทุบเพื่อที่จะเปิด แต่ทุบไปทุบมากระป๋องดับไม่แตก แต่ดับบุบแทน ทุขข้างนี้ข้างนี้บุบข้างโน้นโผล่ เป็นแบบนี้สองสามรอบสรุปสุดท้ายคือไม่ได้กิน ไม่ใช่ว่าปลากระป๋องที่ไม่มีที่เปิดจะเปิดยากนะ บางทีปลากระป๋องที่มีที่เปิด แล้วที่เปิดหักยังเปิดยากกว่าอีก ดังนั้นผมลองไปหาข้อมูลดูว่าทำไมถึงทำปลากระป๋องที่ไม่มีที่เปิดออกมาขาย ซึ่งสรุปได้ดังนี้ – ลดต้นทุนการผลิต ซึ่งการจะทำที่เปิดนั้นจะเพิ่มต้นทุนในการผลิต ดังนั้นจึงไม่ได้ทำที่เปิดไว้ คิดดูหากทำที่เปิดแล้วต้นทุนกระป๋องละสามบาท ล้านกระป๋อง สิบล้านกระป๋อง จะเพิ่มต้นทุนไปเท่าไหร่ –

เวลาเล่นเกม หรือเล่นอะไรซักอย่างหนึ่ง ทำไมคนดูแมร่งเก่งกันจังวะ

เวลาเล่นเกม หรือเล่นอะไรซักอย่างหนึ่ง ทำไมคนดูแมร่งเก่งกันจังวะ เคยไหมเวลาที่เราเล่นเกมหรือเล่นอะไรซักอย่างหนึ่ง คนที่ดูอยู่ข้าง ๆ มักเก่งกว่าเราเสมอ และมักจะวิพากษ์วิจารย์อย่างนั้นสิ อย่างงี้สิ เอาง่าย ๆ เลย เกมหมากฮอส ซึ่งมีเล่นกันอยู่ทุกหนทุกแห่ง เวลาเราเล่นหมากฮอสอยู่ แล้วเพื่อนหรือคนดูอยู่ข้าง ๆ เวลาเราเดินหมากผิด หรือเดินหมากตามแผนการเรา คนข้าง ๆ มักจะบอกว่า เดินอย่างงี้สิ เดินอย่างงั้นสิ เดินแบบนี้ไม่ถูกต้อง เดินแบบนี้เดี๋ยวก็ตาย พอเราเดินแล้วพลาดท่าถูกกิน มักจะได้ยินคนดูข้าง ๆ บอกว่า นั่นไง กูบอกมึงแล้ว บอกแล้วไม่เชื่อ ผมเลยสงสัยมากเลยว่า เวลาเล่นหมากฮอสเนี่ย คนที่เก่งที่สุดไม่ใช่คนที่เล่น กรรมการ หรือเจ้าของที่หรืออะไรทั้งนั้นแต่เป็นคนดูต่างหากที่เก่งที่สุด ดังนั้นเวลาเล่นหมากฮอส กติกาแรกที่ควรใส่ใจและควรเคารพที่สุดอันดับแรกสุดเลยก็คือ คนข้าง ๆ มึงอย่างบอกนะ นี่แหละกติกาที่สำคัญที่สุดของการเล่นหมากฮอส เมื่อคนข้าง ๆ เก่งแล้ว งั้นให้มาลองเล่นดู พอให้คนข้าง ๆ มาลองเล่น แล้วให้เราดูการแข่งขันเอง เฮ้ย!! แผนการเล่นของมันก็ใช่ว่าจะดีนี่หว่า พอจบเกมแล้วแพ้

ผู้หญิงที่ใส่เสื้อสั้น กางเกงขาสั้น โป๊ ๆ ไม่รู้ว่าจะโชว์ให้ใครดู แต่พอมีคนดูดันไม่ชอบ หรือไม่พอใจ

ผู้หญิงที่ใส่เสื้อสั้น กางเกงขาสั้น โป๊ ๆ ไม่รู้ว่าจะโชว์ให้ใครดู แต่พอมีคนดูดันไม่ชอบ หรือไม่พอใจ เคยไหม เวลาไปเที่ยวตามที่ต่าง ๆ เรามักจะเห็นผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อย เสื้อสั้นกางเกงขาสั้นซึ่งมักจะพบอยู่ทุกที่ไม่ว่าจะเป็นห้าง ที่ทำงาน สวนสาธารณะ หรือแม้แต่ตามถนน และมีอยู่ที่ทุกเวลาไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือแม้แต่กลางคืน ยิ่งกลางคืนยิ่งเยอะ เวลามีสาว ๆ สวย ๆ นุ่งสั้นโชว์ขาและโชว์นม ผมมักจะมองอยู่บ่อย ๆ เวลามองมักจะมองแวบ ๆ มองนานไม่ได้ ซึ่งถ้ามองนาน ๆ ผู้หญิงคนนั้นมักทำหน้าไม่พอใจ หรืออาจจะด่าผมในใจก็ได้ ซึ่งมาจนถึงบัดนี้ผมยังสงสัยเลยว่า – ผู้หญิงที่นุ่งสั้น ห่มสั้นนั้นใส่เพื่อให้คนมองหรือเปล่า ถ้านุ่งเพื่อให้คนมอง ทำไมพอมีคนมองแมร่งก็ไม่ชอบ หาว่าหื่นอีก – หรือว่าที่นุ่งสั้นห่มสั้นนั้น ใส่แล้วรู้สึกสบาย แต่เท่าที่ผมดูแล้วมันก็ไม่สบายนะ ถ้าใส่เสื้อสั้นจนเกินไปสะดือก็ออก นมก็โผล่ เมื่อขยับตัวปุ๊บเสื้อเริ่มหด สะดือเริ่มเห็นได้ชัด ดังนั้นผู้หญิงจะดึงเสื้อลงมาปิดสะดือ พอดึงเสื้อมาปิดสะดือด้านบนดันโผล่ พอด้านบนโผล่ดึงเสื้อขึ้นข้างบนด้านล่างดันโผล่อีก – ผู้หญิงที่ชอบใส่เสื้อผ้าสั้น เวลาออกไปข้างนอกตอนกลางวันไม่กลัวดำเหรอ เพราะปกติผู้หญิงมักห่วงใยผิวเป็นพิเศษ แต่ใส่เสื้อขาสั้น กางเกงขาสั้นออกไปข้างนอกไม่กลัวดำเหรอ

สงสัยว่าเวลาไปตัดผม ช่างเข้าใจคำว่า เอาออกนิดเดียว กับ เหลือนิดเดียวหรือเปล่า

สงสัยว่าเวลาไปตัดผม ช่างเข้าใจคำว่า เอาออกนิดเดียว กับ เหลือนิดเดียวหรือเปล่า เวลาผมของเรายาว ๆ คิดจะไปตัดที่ร้าน แต่ไม่อยากได้ผมที่มันสั้นจนเกินไป และถ้าปล่อยให้มันยาวกว่านี้ มันก็เกะกะ ไม่เป็นทรง เลยคิดจะไปที่ร้าน เพื่อให้ช่างตัดออกนิดหน่อย เล็ม ๆ ให้มันเป็นทรง ให้มันดูเรียบร้อย พอคิดได้แบบนั้นก็เดินเข้าไปในร้าน แล้วบอกร้านว่า เอาออกนิดเดียว ช่างตัดผมก็ผงกหัว แล้วก็เล็มออกนิดหน่อย จากนั้นก็ถามเราว่า แค่นี้พอหรือเปล่า พอมอง ๆ ดูแล้วก็ไม่สั้นเกิน โอเคเลย เอาออกแค่นี้พอ จากนั้นช่างก็บรรจงตัดและเล็มออกแบบค่อย ๆ พอเล็มออกไปนาน ๆ เข้า มองดูกระจกอีกที เฮ้ย!! ทำไมมันสั้นกว่าตอนเห็นครั้งแรกหว่า จะบอกว่าว่าหยุด พอแค่นี้ สั้นแค่นี้ ก็ไม่ได้เพราะที่เห็นข้างหนึ่งมันสั้นเกินไปแล้ว ถ้าตัดอีกข้างไม่เท่ากันละก็เป็นเรื่อง ดังนั้นก็ปลง สั้นแค่นี้ก็ได้วะ ก็ปล่อยให้ช่างตัดต่อไป พอเห็นช่างเริ่มวางกรรไกร และปัดผมที่หล่นตามหัวและคอ มองดูกระจกอีกที พอเริ่มทำใจกับผมที่สั้นได้แล้ว คิดปลอบใจตัวเองมันก็ไม่สั้นเกินนี่หว่า เอาวะ สั้นแค่นี้ก็ได้ เดี๋ยวมันก็ยาว ความสบายใจมีไม่เกินหนึ่งนาที